Dylemat chińskiego przemysłu herbacianego: posiadanie kategorii, ale brak marek

Chińscy konsumenci przy zakupie herbaty przedkładają pochodzenie herbaty nad markę. Regionalne kategorie herbat, takie jak West Lake Longjing, Yunnan Pu'er i Wuyi Rock Tea, są głęboko zakorzenione w umysłach konsumentów, podczas gdy marki rozpoznawalne w całym kraju praktycznie nie istnieją. W całym kraju istnieje ponad 1,64 miliona-przedsiębiorstw związanych z herbatą, z czego ponad 70 000 to małe i średnie-warsztaty. W 2024 r. pięć największych marek (CR5)-na rynku herbat z najwyższej półki miało zaledwie około 5,6% udziału w rynku, przy czym Bama była jedyną marką, która przekroczyła 1%, osiągając udział na poziomie 1,7%, co zapewniło jej pozycję lidera w branży. Próba oferowania pełnej gamy kategorii herbat prowadzi do rozmycia marki, natomiast skupianie się na jednej kategorii powoduje przywiązanie do tej kategorii-Strategia Bamy polegająca na oferowaniu sześciu głównych kategorii herbat zaowocowała „posiadaniem wszystkiego, ale bez wyróżniania się”, podczas gdy głęboka zależność Lancang od herbaty Pu'er doprowadziła do jego upadku po pęknięciu bańki finansowej.